ای شمع رخ تو مطلع نور


زین حسن و جمال چشم بددور

با پرتو عارض توخورشید


چون شمع درآفتاب بی نور

رخسار تو در جهان فروزی


مانندهٔ آفتاب مشهور

از روی تو شام صبح گردد


ور زلف تو صبح شام دیجور

انگیخته شام را ز خورشید


آمیخته مشک را ز کافور

از دست غم ت در زمانه


یک خانهٔ دل نماند معمور

خاطر نرود به گلستانی


آن را که جمال تست منظور

خسرو که همیشه بردر تست


ازدرگه خود مکن ورا دور